- مقدّمه 1
- اَلاِْهْداء 1
- 350 موضوع انتخابي براي پژوهش تفسيرياز قرآن كريم 4
- دو ـ جهانشناسي 4
- سه ـ انسانشناسي 5
- چهار ـ راهشناسي 6
- پنج ـ راهنماشناسي 7
- هفت ـ اخلاقشناسي (انسانسازي) 8
- شش ـ قرآن شناسي 8
- هشت ـ برنامه عبادي 9
- ده ـ احكام اجتماعي 10
- نه ـ احكام فردي 10
- معرفي معتبرترين تفاسير تشيّع 12
- معرّفي كتاب «تفسير نمونه» 13
- معرّفي كتاب «تفسير بيان» 14
- معرّفي كتاب «تفسير جوان» 15
- اين تفسير داراي ويژگيهاي ذيل ميباشد : 16
- متن تأييديه مرجع عاليقدر حضرت آية اللّه العظمي 17
- معرفيترجمه هاي مشهورقرآن كريم وويژگيهاي اختصاصي هركدام 18
- معرّفي ترجمه « طاهره صفّارزاده» 19
- معرفي ترجمه «مصطفي رحماندوست» 19
- معرّفي ترجمه «مهدي الهي قمشهاي» 20
- معرّفي ترجمه «محمّد مهدي فولادوند» 21
- معرّفي ترجمه منظوم كامل قرآن كريم ـ «اميد مجد» 22
- (بخشي از خطبه 198 نهجالبلاغه علي «ع») 23
- آشنايي با 2 سايت فارسي قرآني 24
- آشنايي با نرمافزار قرآني صبا و دبستان 26
- معرفي نرمافزار صبا 26
- نرمافزار دبستان قرآن 28
- تحليل آماري مربوط به شركت كنندگان در «اولين كارگاه آموزشي مفسّرين جوان» 29
-21
معرفيترجمه هاي مشهورقرآن كريم وويژگيهاي اختصاصي هركدام
معرّفي ترجمه «ناصر مكارم شيرازي»
ترجمه قرآن كريم با نگارش سليس و روان به قلم آيةاللّه ناصر مكارم شيرازي از ترجمههاي نسبتا رايج است . نگارنده آن در سال 1348 ه ـ ق مصادف با 1308 ه ش در شهر شيراز بدنيا آمد و نزد اساتيدي مانند آيةاللّهالعظمي بروجردي ، حكيم، سيدعبدالهادي شيرازي و سيد ابوالقاسم خويي، تلمّذ كرد و تأليف بيش از يكصد جلد كتاب، حاصل سالها كوشش اوست كه از ميان مهمترين آثار قرآني ايشان، تفسيرنمونه در 27 جلد و تفسير موضوعي پيام قرآن و 2 جلد از ترجمه تفسير الميزان است. يكي ديگر از آثار ايشان ترجمهاي از قرآن كريم ميباشد كه اصل آن توسّط جمعي از فضلاء حوزه علميه قم براساس ترجمه تفسير نمونه تدوين يافته و مورد بازبيني ايشان و نيز هيئت علمي دارالقرآنالكريم ـ دفتر مطالعات تاريخ و معارف اسلامي ـ قرار گرفته است. اين ترجمه بهوسيله جواد محدّثي، ويراستاري شد و توسّط دارالقرآن الكريم در سال 1373 در دو نوبت به چاپ رسيده .
اين ترجمه كه اساس آن متني است كه به قلم مترجم در هنگام تأليف تفسير نمونه، نوشته شده است، ترجمهاي است تفسيرگونه و از آن جهت كه اصل تفسيرنمونه ، تفسيري روان و عامّه فهم است، اين ويژگي در ترجمه آيات آن نيز نمايان است. همانگونه كه مترجم در مقدّمه ترجمه يادآور
-23
شده، روش ترجمه ، ترجمه محتوايي است، يعني نخست معاني دقيقا از زبان مبدأ اخذ شده و سپس بهطور دقيق به زبان فارسي آراسته گرديده است.
نثر اين ترجمه، نثري روان و گويا و از نوع زبان روزمرّه توده مردم است كه مورد استقبال همگاني قرار گرفته است.
نوع ترجمه ترجمهاي محتوايي است، همراه با توضيحات و اضافات تفسيري به اين معنا كه افزودن بر ترجمه كلمات در مواردي كه جمله ترجمه شده، ابهام داشته با آوردن قيد توضيحي يا شرح كلمات در صدد رساندن پيام آيه بوده، همانطور كه اين شيوه در تفسير نمونه ارائه شده است ؛ كه اين روش در سراسر ترجمه حفظ شدهاست. همچنين ترجمه از مطابقت نسبتا خوبي با اصل آيات برخوردار است؛ امّا از آنجايي كه مترجم، بازنگري مداوم بر آيههاي قبل و بعد ، انجام نداده ـ كه اين امر بهدليل طولانيبودن زماننگارش تفسيرنمونه بوده است ـ لذا بيشتر آيهها و تركيبهاي يكسان را به گونههاي مختلف و بعضا مخالف يكديگر، ترجمه كردهاند. به تعبير ديگر، بسياري از مفردات و كلمات يكسان و مترادف، با معاني مختلفي ترجمه شده است. علاوه بر آن، موارد اشتباهات و خطاهايي نيز در ترجمه آيات وجود دارد و در تفسير و توضيح آيات مشابه نيز تفاوتهايي مشاهده ميشود.
-24